قهرمان افغانستانی: برای ساخت باشگاه معیاری به کمک دولت نیاز دارم

ننگیالی عثمانی/ یک شنبه 30 جوزا 1395/

mandegar-3اشاره: عثمان انوری زادۀ سال ۱۹۸۹ در ولایت پروان است. آقای انوری از دانشکدۀ تربیت‌بدنی دانشگاه کابل مدرک به دست آورده است. او قهرمان وزن خود در رشته پرورش اندام اشت و فعلاً مقیم کشور اتریش می‌باشد.
در باره دست آوردهای ورزشی‌تان بگویید؛ تا به‌حال چه دست آورد‌های داشته‌اید؟
در سال ۲۰۰۴ رو به ورزش آوردم و در سال ۲۰۰۶ عضویت تیم ملی اتریش را کسپ کردم، سه بار قهرمان اروپا و ۱۵ بار قهرمان در کشور اتریش شده‌ام. در مسابقات جام جهانی دوبار اشتراک کردم که یک بار سوم و باردیگر مقام چهارم را کسب کردم، در مجموع ۳۳ مدال دارم، ۲۳ مدال طلا و متباقی برونز و نقره. قابل تذکر است که ۳۰ کپ قهرمانی نیز دارم.
همیشه می‌گویند اخلاق ورزشی، از دید شما اخلاق ورزشی یعنی چگونه اخلاقی؟
به باور من اخلاق تنها مربوط به ورزشکاران نیست، همه باید داشته باشد، ولی ورزشکاران باید حوصله‌مندی به‌خرچ دهد، خون سرد باشند، خودستایی را در خود نابود کنند و از همه مهم‌تر با دیگران کمک کنند و خود را بالاتر از دیگران حساب نکند، بلکه منحیث فرد عادی جامعه باشد و مسولیت خود را اجرا کند.
یک قهرمان دارای کدام ویژه‌گی‌ها باید باشد؟
قهرمان باید از هرنگاه قهرمان باشد، یعنی اخلاق نیک، رفتار خوب و حوصله‌مندی فراوان داشته باشد. درهر حالت با هم‌طنان خود باشد و در مقابل وطن خود احساس مسوولیت کند.
تشویق و استقبال هم‌وطنان مقیم اروپا در مقابل ورزشکاران افغانستان چگونه است؟
غوث‌الدین میر، رییس مهاجرین افغانستان مقیم کشور اتریش است. آقای میر در قسمت تشویق و حمایت ورزشکاران فعالیت‌های زیادی داشته است. از آن‌جمله ایجاد یک نشریۀ چاپی به دو زبان رسمی کشور «فارسی و پشتو» است که هدف آن معرفی ورزشکاران افغانستان مقیم اروپا و دست‌آورهای آن‌ها است. در قسمت تشویق و حمایت هم‌وطنان ما در اتریش باید گفت که آن‌ها از هیچ تلاش و حمایت در قسمت ورزشکاران کشورشان دریغ نمی‌کنند و ما از آن‌ها واقعاً ممنون هستیم.
چرا خواستید پناهنده شودید؟
بسیار علاقه داشتم تحصیلاتم را ادامه بدهم، اما زمانی که طالبان وارد کشور شدند، امنیت کشور روزبه‌روز وخیم‌تر می‌شد و امیدواری به درس خواندن و آیندۀ خوب هم آهسته‌آهسته کم‌رنگ شده می‌رفت؛ به ناچار ترک وطن کردیم؛ فعلاً در همین کشور زنده‌گی می‌کنم، اما باید بگویم تصمیم دارم در آیندۀ نزدیک به وطن برگردم و با هم‌وطنان خود زنده‌گی کنم.
خواست شما از کمیته ملی المپیک افغانستان چیست؟
می‌خواهم یک باشگاه به‌سطح بین‌المللی در افغانستان بسازم، و در این قسمت به همکاری کمیتۀ ملی المپیک و در کُل حکومت کشور دارم. این باشگاه دارای چند شاخه در نقاط مهم شهر کابل خواهد بود که ورزشکاران با ثبت نام در یکی از شاخه‌ها می‌تواند با یک گارت از تمام شاخه‌های دیگر نیز استفاده کند.
پیام‌تان برای جوانان کشور چیست؟
برای آن‌های می‌گویم که شاید با صدها موانع و مشکلات مواجه شوید اما با تمام توان به پیش بروید هیچ‌گاهی اعتماد به نفس خود را از دست ندهید. آن‌عده جوانانی که ورزش نمی‌کنند باید ورزش کنند تا توانی‌های‌شان بالا برود و به کشور خود خدمت کنید.

اشتراک گذاري با دوستان :

Comments are closed.